سرصاع در زبان بلوچی
«سرصاع» در زبان بلوچی
در زبان بلوچی به «فطریه»، «سرصاع» میگویند. املای درست آن به همین شکل است. در گذشتۀ زبان فارسی به فطریه، «صاعِ سر» و «صاعسر»میگفتهاند؛ یعنی صدقۀ سر، صدقۀ جان و ...
صاع نیز پیمانهای بوده معادل سه کیلوگرم. چون فطریۀ هر فرد در اسلام، معادل سه کیلوگرم گندم، برنج و ... است، بنابراین، سرصاع یعنی فطریۀ سر(= جان) که سه کیلوگرم است.
ناصرخسرو، شاعر قرن پنجم، در مصرعی به صاعِ سر اشاره کرده است:
«به مؤذن بس به دشواری دهی هر سال صاع سر...»
سلامی چو بوی خوش آشنایی بدان مردم دیده را روشنایی